Bardzo zmienne losy historii spowodowały, że od 1795 roku Landwarów znajdował się w zaborze rosyjskim, od 1922 r. w granicach państwa polskiego, w latach 1939-40 na Litwie a od 1940 do 1941 roku był miasteczkiem Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
Obecnie liczy ok. 13,2 tyś. mieszkańców. Stanowi na Litwie znaczny węzeł komunikacyjny, a fabryka dywanów znana jest poza granicami Litwy. Wśród zabytków Landwarowa na szczególną uwagę zasługują pałac i park Tyszkiewiczów, pochodzące z końca XIX wieku.

Bleicherode należało do części Królestwa Turyngii (Thüringes Reich), które po zniszczeniu turyńskiej siedziby królów (dzisiaj ruiny zamku) zostało w roku 531 zdobyte prez sprzymierzonych Franków i Saksończyków. Ok. 250 lat później obszar ten należał do Królestwa Frankońskiego (Fränkisches Reich). Heinrich IV von Hohnstein zdobył B. w 1303, a w 1322 nadał mu ograniczone prawa miejskie.

W 1326 roku miejscowość ta została po raz pierwszy wymieniona jako miasto, otrzymała własną pieczęć i herb. W 1442 roku powstał w B. Cech Płócienniczy (Związek Rzemieślników Odzieżowych), w 1503 uchwalono pierwszy statut miejski, z tego też roku pochodzi pierwsza wzmianka o szpitalu. Za "rządów" burmistrza Heinricha Heise uskuteczniono w latach 1540/41 budowę ratusza miejskiego, na którego fundamentach, zniszczonych podczas wojny 30 - latniej, odbudowanych potem i zachowanych do dzisiaj, stoi dzisiejszy odrestaurowany ratusz.

Podczas wojny 30 - letniej, 3 października 1632 roku, B. zostało splądrowane i podpalone przez oddziały grafa van Poppenheim. Ponieważ wskutek działań wojennych zniszczone zostały takie dziedziny gospodarki jak rolnictwo, tkactwo i rzemiosło. Mieszkańcy B. zajęli się hodowlą ślimaków. Od tego czasu nosili przezwisko "Schneckenhengste" (Schecke - ślimak, Henge - ogier). W roku 1684 B. znalazło się pod władzą brandenburską, a od 1699 podlegało bezpośrednio pod króla pruskiego. Król Pruski Friedrich II, znany jako "Alte Fritz" (Stary Fritz) odwiedził miasto w 1754 roku i wydał nakaz do powstania przemysłu tekstylnego, wskutek tego już wkrótce powstały pierwsze manufaktury.

18 kwietnia 1822 w B. urodził się prof. dr August Petermann - najbardziej znacząca postać miasta. Był on jednym z najbardziej znaczących kartografów swoich czasów. Jego pierwsza samodzielna praca "Asie centrale" powstała w roku 1843 na zlecenie Aleksandra Humboldta. Petermann działał w Poczdamie (Potsdam), Edynburgu (Edinburgh) i Londynie. Potem, dzięki swojej obszernej wiedzy, zatrudniony został przez braci Perthes do Gotha, gdzie w tamtejszym wydawnictwie kartograficznym kontynuował swą działalność. W latach póĽniejszych poświęcił się badaniom nad biegunem. Zmarł 25 paĽdziernika 1878.

W roku 1888 w obrębie B. znaleziono złoża soli, w sierpniu 1899 zbudowano pierwszy szyb i do roku 1990 życie miasta i okolic całkowicie zdominowało wydobycie soli. Po wybudowaniu w roku 1903 elektrowni elektrycznej, założeniu w 1911 roku centrali dalekobierznej Süaharz i budowie elektrowni Bleicherode-Ost, gospodarka energetyczna stała się jednym z ważniejszych sektorów gospodarki B. Wykorzystując wspaniałe położenie miasta medyk Karol Keilholz założył w 1900 roku uzdrowisko, a w roku 1911 B. otrzymało państwowy status kurortu (Luftkurort, Luft - powietrze), który utrzymało aż do I Wojny Światowej.

Po I Wojnie Światowej rozkwitł nie tylko przemysł, handel i rzemiosło lecz także życie kulturalno - umysłowe miasta. W roku 1930 oddano pływalnię miejską, póĽniej kino. Obydwie "instytucje" do dziś cieszą się dużą popularnością.

Po zjednoczeniu Niemiec w roku 1990 "znikła" ponad 500 - letnia tradycja przemysłu tekstylnego, a najbardziej znaczący pracodawca regionu - kopalnia soli - przerwała wydobycie. Rejony przemysłowe zostały udostępnione przez władze miasta inwestorom, miasto rozwija się więc gospodarczo, ale daleko mu jeszcze do dawnej świetności...

Adres domowy: http://www.bleicherode.de

Burmistrz Henkel (z lewej) i burmistrz Kogut podpisują umowę partnerska pomiędzy Herzlake i Ornetą.

Herzlake. Przewodniczący Rady Miejskiej Henryk Kaczmarek oraz Burmistrz Jarosław Kogut serdecznie przyjeli w Domu Kultury w Ornecie (wcześniej Wormditt) delegacje rady gminy Herzlake.
Burmistrzowi gminy Herzlake Gerdowi Henkel towarzyszyli radni: Rita Wüstefeld, Heinz Prins, Ferdinand Busch i Holger Keller.

W uroczystym podpisaniu umowy partnerskiej wzięli udział wszyscy radni miasta Orneta, przedstawiciele wielu instystucji i firm oraz mieszkańcy Ornety. Obecny był również starosta lidzbarski Jacek Protas, który osobiście pozdrowił gości z Herzlake.
Powiaty Emsland i Lidzbark Warmiński w roku 2004 zawarły umowę o wspólpracy partnerskiej.
W swoich mowach powitalnych obaj burmistrzowie Kogut i Henkel podkreślali potrzebę wspólnych kontaktów i przyjaźni polsko-niemieckiej w zjednoczonej Europie. Cele te osiagniemy jeśli będziemy dbać o systematyczną i stalą wymianę w dziedzinie kultury, w dziedzinie socjalnej i gospodarczej oraz w dziedzinie zarzadzania samorządowego.
Burmistrz Gerd Henkel w swojej mowie nawiazal do pelnej cierpień historii narodu polskiego, który zarówno ze strony wschodniego jak i zachodniego sąsiada doświadczył niesprawiedliwości.
Tylko w II-ej Wojnie Światowej ponad 6 milionów Polaków, a w tym 3 miliony Żydów straciło swoje życie. Historia pokazuje, ze żaden naród nie da sobie wydrzeć prawa do wolności. Wlaśnie w walce o tą wolność wielu Polaków złożylo swoje życie w ofiarze.
"Schylamy głowy przed nimi. Na nas, Niemcach spoczywa obowiązek szukania porozumienia i przebaczenia! Młodzież niemiecka i polska powinna zatem w sposób szczególny przyczyniać się do lepszego porozumienia wśród narodów Europy" - powiedział Gerd Henkel, przekazując przy okazji pozdrowienia od starosty powiatu Emsland Hermann.a Bröring.a.

Starosta lidzbarski Jacek Protas podkreślił, ze zawarty układ partnerski pomiędzy Herzlake i Ornetą to kolejny ważny krok w rozwoju stosunków partnerskich pomiędzy powiatami Emsland i Lidzbark Warmiński.

Punktem kulminacyjnym programu wizyty w części kulturowej był udział delegacji z Herzlake w uroczystości jaka odbyła się na Uniwersytecie Olsztyńskim (Allenstein) i zwiedzanie starówki.
Delegacja z Herzlake na każdym kroku podkreślał piękno krajobrazu ziemi lidzbarskiej i była oczarowana wspaniałymi budowlami o charakterze sakralnym i historycznym.
Mieszkańcy Herzlake będą mieli juz niedługo okazje zobaczenia zdjęć i filmu z tej wizyty w ośrodku szkolnym w Herzlake.

Strelcha jest małym Bułgarskim miastem z liczbą mieszkańców 4,858 ( dane z września 2005) Miasto leży 13 km na wschód od Panagyurishte i 41 km na północ od Pazardzhik i jest częścią regionu Panagyurishte.
Jest ono usytuowane w południowych okolicach góry Sredna Gora, łączy się w pięknej dolinie. Pozytywny klimat, piękno natury oraz źródła wody mineralnej połączyły się z bogatą historią i naturalnymi widokami co zmieniło miasto Strelcha w miejsce mające dobry wpływ na nasze zdrowie przez cały rok. Nawet jeśli miejska turystyka została zniszczona w okresie postkomunistycznym, zaczęła ona ożywać w ciągu ostatnich paru lat.
Najważniejszym zabytkiem miasta jest Ortodoksyjny Kościół Św. Archanioła Michała dedykowany mieszkańcom miasta Strelcha, którzy zostali zabici podczas Buntu Kwietniowego w 1876r. Ich nazwiska zostały wyryte na dwóch ścianach kościoła. Co więcej, na osoby zwiedzające w nocy czekają kolorowe widoki oraz muzyka z śpiewającej fontanny mieszczącej się w centralnym miejscu miasta.
Ogrody różane rozciągają się na 3000 jest to jeden z największych regionów produkujących olej różany w Bułgarii. Olej ten jest najwyższej jakości. Oprócz róż, od lat 1990 i 2000 w Strelcha uprawia się lawendę, z której jest wyrabiany olej. Poza miastem Strelcha, droga do miasta Koprivshtitsa (24km) oferuje godne podziwu widoki gór. 3 km na południe od miasta Strelcha możemy zobaczyć słynny czarnoziem, wewnątrz którego archeolodzy znaleźli Świątynię Thracian. Czarnoziem jest jednym z największych w Bułgarii . jego wysokość jest większa niż 20 m, podczas gdy średnica wynosi około 80 . 90 cm. Dwa pomieszczenia i fasada zostały zbudowane z wielkich kamiennych brył połączonych żelaznymi konstrukcjami pokrytymi ołowiem. Największy z tych brył mierzy 2.6 m na 0.6. Ich układ ustawienie jest idealne, nie posiadające żadnej skazy. W wykopanym tunelu mającym długość 75 m ma powstać muzeum. Druga kamienna konstrukcja była uznawana jako sanktuarium. Została ona odkryta w północnej części. Składa się ona z trzech pomieszczeń o łącznej powierzchni 25 m. 2.5 km na wschód od miasta Strelcha możemy zobaczyć pozostałości twierdzy powstałej w 9-10 wieku naszej ery.
Twierdza została zbudowana na prawym brzegu rzeki Luda Yana na oddzielnym wzgórzu. Mury twierdzy zostały otoczone terenem w kształcie prostokąta o długości 140 m i szerokości 50 . 60 m. Na dodatek jest tam kilka zabezpieczonych pozostałości kilku innych warowni na południu i południowym-wschodzie miasta Strelcha.